خبر های خوب با تو از راه رسیدند

اردیبهشت 96 ماهی بود که ما تو را داشتیم و خودمان نمی دانستیم

سفر شیراز دوست داشتنی مان و دومین سالگرد ازدواج مان در تمامی لحظاتش تو را داشتیم و کنارمان نفس می کشیدی
تمام شیراز گردی هامان
در مرز ثقل تمام عکس هایمان
در اوج تمام لذت بردن هایمان
تو هم بودی عزیز دلم

نیمه دوم ماه برای سامیه ام و من و تمام انهایی که قدری آرامش و وضع بهتر می خواستند گره خورد به دل آشوب ها و اضطراب های تکرار شونده و بی پایان
همه نگران بودند برای روز انتخابات
بعد تر ها برایت بیشتر خواهم گفت که تمام روز و شب های مان پر بود از تحلیل و خبر خوانی تا کنش های جور واجور نوشتاری و عملی
همه کار می کردیم تا امیدمان قطع نشود و آرامش نیم بندمان را از دست ندهیم
و خدارا شکر که بهترین اتفاق ممکن افتاد
کام مان شیرین شد و خوشحالیمان را با همه تقسیم کردیم
آرامش را برای خودمان ، برای تو و برای آینده حفظ کردیم

آن اتفاق خوبی افتاد که باید
و آن امیدواری شیرینی از جامعه به ما تزریق شد که باید
در بهترین زمان ممکن
در آستانه ی آمدن تو

بعد تر خوشحالی جامعه بیشتر هم شد و ایران مقتدرانه به جام جهانی رفت و باز مردم از ته دل خندیدند

سامیه جانم
و من
تمام خبرهای خوب را از صدقه سر تو می بینیم
تویی که به تنهایی
برای ما
والاترین جلوه ی معصومیت خداوندی